Κατάλυση Υπερκοιλιακής Ταχυκαρδίας

Ο όρος υπερκοιλιακή ταχυκαρδία (SVT) περιγράφει μια ομάδα αρρυθμιών που προέρχονται από τους κόλπους ή από ηλεκτρικά κυκλώματα στα οποία συμμετέχει η περιοχή μεταξύ των κόλπων και των κοιλιών.

Συνήθως εμφανίζονται ως επεισόδια:

• αιφνίδιας έναρξης και λήξης γρήγορων παλμών
• έντονου αισθήματος παλμών
• δυσφορίας ή πίεσης στο στήθος
• δύσπνοιας
• ζάλης ή αδυναμίας
• προλιποθυμίας ή, σπανιότερα, συγκοπής.

Η καρδιακή συχνότητα κατά τη διάρκεια ενός επεισοδίου είναι συχνά μεταξύ 150 και 220 παλμών ανά λεπτό, αν και μπορεί να είναι χαμηλότερη ή υψηλότερη.

Οι περισσότερες υπερκοιλιακές ταχυκαρδίες δεν είναι άμεσα απειλητικές για τη ζωή, μπορούν όμως να επηρεάσουν σημαντικά την καθημερινότητα και την ποιότητα ζωής. Όταν είναι πολύ συχνές ή παρατεταμένες, ορισμένες μορφές μπορεί να οδηγήσουν σε ταχυκαρδιομυοπάθεια, δηλαδή εξασθένηση της λειτουργίας της καρδιάς λόγω της επίμονης ταχυκαρδίας.

Η τεχνική της κατάλυσης εξαρτάται από τον ακριβή ηλεκτρικό μηχανισμό της αρρυθμίας.

1. Κολποκοιλιακή Κομβική Ταχυκαρδία Επανεισόδου – AVNRT

Η AVNRT (Atrioventricular Nodal Re-entrant Tachycardia) είναι μία από τις συχνότερες μορφές παροξυσμικής υπερκοιλιακής ταχυκαρδίας.

Οφείλεται στη δημιουργία ενός μικρού ηλεκτρικού κυκλώματος επανεισόδου στην περιοχή του κολποκοιλιακού κόμβου, συνήθως λόγω της παρουσίας δύο οδών ηλεκτρικής αγωγής με διαφορετικές ιδιότητες – μιας «ταχείας» και μιας «βραδείας» οδού.

Κατά την κατάλυση στόχος είναι η τροποποίηση της βραδείας οδού (slow pathway modification), ώστε να μην μπορεί πλέον να δημιουργηθεί το κύκλωμα που προκαλεί την ταχυκαρδία, διατηρώντας παράλληλα τη φυσιολογική λειτουργία του κολποκοιλιακού κόμβου.

2. Κολποκοιλιακή Ταχυκαρδία Επανεισόδου – AVRT και σύνδρομο Wolff-Parkinson-White

Στην AVRT (Atrioventricular Re-entrant Tachycardia) υπάρχει μία πρόσθετη ηλεκτρική σύνδεση μεταξύ κόλπων και κοιλιών, η οποία ονομάζεται παραπληρωματικό δεμάτιο (accessory pathway).

Η οδός αυτή μπορεί να συμμετέχει σε ένα ηλεκτρικό κύκλωμα επανεισόδου και να προκαλεί επεισόδια ταχυκαρδίας.

Όταν το παραπληρωματικό δεμάτιο μεταφέρει ηλεκτρικά ερεθίσματα από τους κόλπους προς τις κοιλίες, μπορεί να προκαλεί χαρακτηριστική προδιέγερση (pre-excitation) στο ηλεκτροκαρδιογράφημα. Όταν συνυπάρχουν προδιέγερση και κλινικές αρρυθμίες, χρησιμοποιείται ο όρος σύνδρομο Wolff-Parkinson-White (WPW).

Υπάρχουν επίσης "κρυφά" (κεκρυμμένα) παραπληρωματικά δεμάτια, τα οποία δεν είναι εμφανή στο ηλεκτροκαρδιογράφημα κατά τον φλεβοκομβικό ρυθμό, αλλά μπορούν να συμμετέχουν σε AVRT.

Κατά την επέμβαση εντοπίζεται η ακριβής θέση του παραπληρωματικού δεματίου και πραγματοποιείται κατάλυση ώστε να διακοπεί η παθολογική ηλεκτρική σύνδεση.

Σε επιλεγμένους ασθενείς με προδιέγερση, η ηλεκτροφυσιολογική μελέτη και ενδεχομένως η κατάλυση μπορεί να συζητηθούν ακόμη και χωρίς προηγούμενη συμπτωματική ταχυκαρδία, όταν υπάρχουν χαρακτηριστικά αυξημένου κινδύνου ή συγκεκριμένες επαγγελματικές απαιτήσεις.

3. Εστιακή Κολπική Ταχυκαρδία – Focal Atrial Tachycardia

Στην εστιακή κολπική ταχυκαρδία μία συγκεκριμένη περιοχή του δεξιού ή του αριστερού κόλπου παράγει παθολογικά γρήγορα ηλεκτρικά ερεθίσματα.

Η ακριβής θέση της εστίας μπορεί να διαφέρει σημαντικά μεταξύ των ασθενών. Για τον εντοπισμό της χρησιμοποιείται ηλεκτρική χαρτογράφηση και, όταν απαιτείται, τρισδιάστατη ηλεκτροανατομική χαρτογράφηση.

Μετά τον εντοπισμό της περιοχής από την οποία ξεκινά η ταχυκαρδία εφαρμόζεται ενέργεια κατάλυσης με στόχο την εξάλειψη της παθολογικής εστίας.

Η κατάλυση μπορεί να αποτελεί την προτιμώμενη θεραπευτική επιλογή όταν υπάρχουν:

• επαναλαμβανόμενα συμπτωματικά επεισόδια SVT
• επεισόδια που επηρεάζουν σημαντικά την καθημερινότητα, την εργασία ή την άσκηση
• συχνές επισκέψεις σε Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών
• ανάγκη για επανειλημμένη χορήγηση αδενοσίνης ή άλλης επείγουσας θεραπείας
• έντονη αιμοδυναμική επιβάρυνση, προλιποθυμία ή συγκοπή κατά την ταχυκαρδία
• πολύ συχνή ή σχεδόν συνεχής ταχυκαρδία
• ταχυκαρδιομυοπάθεια
• ανεπαρκής αποτελεσματικότητα ή ανεπιθύμητες ενέργειες της φαρμακευτικής αγωγής
• επιθυμία αποφυγής χρόνιας αντιαρρυθμικής θεραπείας
• AVRT ή σύνδρομο WPW
• παραπληρωματικό δεμάτιο με ηλεκτροφυσιολογικά χαρακτηριστικά αυξημένου κινδύνου.

Στην AVNRT και στην AVRT η κατάλυση αποτελεί καθιερωμένη θεραπευτική επιλογή και, σε κατάλληλους ασθενείς, μπορεί να προσφερθεί ως οριστική θεραπεία αντί της μακροχρόνιας φαρμακευτικής αγωγής.

Η επιλογή εξατομικεύεται με βάση τον τύπο της αρρυθμίας, τη συχνότητα και τη βαρύτητα των επεισοδίων, την ηλικία, τυχόν συνοδά καρδιολογικά προβλήματα και τις προτιμήσεις του ασθενούς.

Η καταγραφή της αρρυθμίας σε ηλεκτροκαρδιογράφημα, Holter ή άλλη συσκευή καταγραφής είναι ιδιαίτερα χρήσιμη, καθώς μπορεί να προσφέρει σημαντικές πληροφορίες για τον πιθανό μηχανισμό της.

Ωστόσο, σε ασθενείς με πολύ χαρακτηριστικό ιστορικό παροξυσμικής ταχυκαρδίας μπορεί να πραγματοποιηθεί ηλεκτροφυσιολογική μελέτη ακόμη και όταν δεν έχει καταγραφεί προηγουμένως ένα πλήρες επεισόδιο.

Πριν από την κατάλυση πραγματοποιείται καρδιολογική και αρρυθμιολογική εκτίμηση. Ανάλογα με την περίπτωση μπορεί να απαιτούνται:

• ηλεκτροκαρδιογράφημα
• υπερηχογράφημα καρδιάς
• Holter ή άλλη καταγραφή της αρρυθμίας
• εξετάσεις αίματος
• έλεγχος νεφρικής λειτουργίας και ηλεκτρολυτών
• τεστ κύησης, όπου ενδείκνυται
• επιπλέον απεικονιστικός έλεγχος σε πιο σύνθετες περιπτώσεις.

Φάρμακα

Ορισμένα αντιαρρυθμικά φάρμακα, β-αναστολείς ή άλλες θεραπείες που επηρεάζουν την καρδιακή συχνότητα μπορεί να χρειαστεί να διακοπούν προσωρινά πριν από την επέμβαση, ώστε να είναι ευκολότερη η πρόκληση και η ακριβής διάγνωση της αρρυθμίας.

Κανένα φάρμακο δεν πρέπει να διακόπτεται χωρίς συγκεκριμένη οδηγία του ηλεκτροφυσιολόγου.

Ειδικές οδηγίες δίνονται επίσης σε ασθενείς που λαμβάνουν αντιπηκτικά ή αντιαιμοπεταλιακά φάρμακα.

Νηστεία

Πριν από την επέμβαση δίνονται συγκεκριμένες οδηγίες σχετικά με τη λήψη τροφής και υγρών, ανάλογα με την ώρα της επέμβασης και το είδος της καταστολής ή αναισθησίας που θα χρησιμοποιηθεί.

Η επέμβαση πραγματοποιείται σε ειδικά εξοπλισμένο εργαστήριο ηλεκτροφυσιολογίας.

Φλεβική πρόσβαση

Μετά από τοπική αναισθησία και την φλεβική παρακέντηση, λεπτοί ηλεκτροφυσιολογικοί καθετήρες εισάγονται συνήθως μέσω φλεβών στη βουβωνική χώρα και προωθούνται προς την καρδιά με τη βοήθεια ακτινοσκόπησης. Η φλεβική παρακέντηση πραγματοποιείται υπό υπερηχογραφική καθοδήγηση.

Δεν απαιτείται χειρουργική τομή στο θώρακα.

Ηλεκτροφυσιολογική μελέτη

Οι καθετήρες καταγράφουν τα ηλεκτρικά σήματα από διαφορετικές περιοχές της καρδιάς. Με προγραμματισμένα ηλεκτρικά ερεθίσματα επιχειρείται η ελεγχόμενη πρόκληση της ταχυκαρδίας ώστε να προσδιοριστεί ο ακριβής μηχανισμός της.

Ο ασθενής μπορεί για σύντομο χρονικό διάστημα να αισθανθεί τους ίδιους γρήγορους παλμούς που εμφανίζονται στα συνηθισμένα επεισόδιά του. Αυτό αποτελεί αναμενόμενο μέρος της εξέτασης και πραγματοποιείται υπό συνεχή παρακολούθηση.

Σε ορισμένες περιπτώσεις χρησιμοποιούνται φάρμακα, όπως ισοπροτερενόλη, ώστε να διευκολυνθεί η πρόκληση της αρρυθμίας.

Χαρτογράφηση και κατάλυση

Μόλις προσδιοριστεί ο μηχανισμός της ταχυκαρδίας, εντοπίζεται με ακρίβεια η περιοχή που συμμετέχει στην αρρυθμία. Σε πιο σύνθετες περιπτώσεις χρησιμοποιούνται συστήματα τρισδιάστατης ηλεκτροανατομικής χαρτογράφησης.

Στη συνέχεια εφαρμόζεται ενέργεια μέσω ειδικού καθετήρα στο κατάλληλο σημείο.

Μετά την κατάλυση επαναλαμβάνεται η ηλεκτροφυσιολογική δοκιμασία ώστε να ελεγχθεί ότι ο στόχος της επέμβασης έχει επιτευχθεί και ότι η κλινική ταχυκαρδία δεν μπορεί πλέον να προκληθεί.

Radiofrequency Ablation – Κατάλυση με Υψίσυχνο Ρεύμα

Η συχνότερα χρησιμοποιούμενη τεχνική είναι η κατάλυση με υψίσυχνο ρεύμα (Radiofrequency – RF).

Η ενέργεια RF προκαλεί ελεγχόμενη τοπική θέρμανση μιας πολύ μικρής περιοχής του καρδιακού ιστού, δημιουργώντας μία μικρή μόνιμη βλάβη που εμποδίζει τη μετάδοση του παθολογικού ηλεκτρικού ερεθίσματος.

Χρησιμοποιείται ευρέως για:

• AVNRT
• AVRT και παραπληρωματικά δεμάτια
• WPW
• εστιακές κολπικές ταχυκαρδίες.

Cryoablation – Κρυοκατάλυση

Σε επιλεγμένες περιπτώσεις μπορεί να χρησιμοποιηθεί κρυοκατάλυση, κατά την οποία ο ιστός ψύχεται αντί να θερμαίνεται.

Μπορεί να είναι ιδιαίτερα χρήσιμη όταν ο στόχος της κατάλυσης βρίσκεται πολύ κοντά στο φυσιολογικό σύστημα αγωγής της καρδιάς, καθώς επιτρέπει αρχικά την ελεγχόμενη και δυνητικά αναστρέψιμη ψύξη της περιοχής πριν από τη δημιουργία μόνιμης βλάβης.

Μπορεί να επιλεγεί, μεταξύ άλλων, σε:

• ορισμένες περιπτώσεις AVNRT
• διαφραγματικά παραπληρωματικά δεμάτια
• ειδικές ανατομικές συνθήκες ή νεότερους ασθενείς.

Η επιλογή της κατάλληλης ενέργειας εξαρτάται από τον τύπο και την ανατομική θέση της αρρυθμίας και από τη σχέση αποτελεσματικότητας και ασφάλειας για τον συγκεκριμένο ασθενή.

Μία τυπική επέμβαση για AVNRT ή AVRT μπορεί συχνά να ολοκληρωθεί σε περίπου 1–2 ώρες, ενώ πιο σύνθετες περιπτώσεις μπορεί να απαιτήσουν περισσότερο χρόνο.

Η διάρκεια εξαρτάται από:

• τον μηχανισμό της αρρυθμίας
• το πόσο εύκολα μπορεί να προκληθεί
• τη θέση της εστίας ή του παραπληρωματικού δεματίου
• την ανάγκη πρόσβασης στην αριστερή πλευρά της καρδιάς
• την πολυπλοκότητα της χαρτογράφησης.

Οι περισσότερες επεμβάσεις κατάλυσης SVT μπορούν να πραγματοποιηθούν με:

• τοπική αναισθησία στη βουβωνική χώρα και
• ήπια ή μέτρια ενδοφλέβια καταστολή.

Συχνά αποφεύγεται η πολύ βαθιά καταστολή, επειδή μπορεί να δυσκολέψει την πρόκληση της αρρυθμίας.

Σε ειδικές ή περισσότερο σύνθετες περιπτώσεις μπορεί να επιλεγεί βαθύτερη καταστολή ή γενική αναισθησία.

Σε ορισμένες περιπτώσεις η κλινική ταχυκαρδία δεν μπορεί να προκληθεί κατά τη διάρκεια της ηλεκτροφυσιολογικής μελέτης.

Η περαιτέρω αντιμετώπιση εξαρτάται από:

• τις προηγούμενες ηλεκτροκαρδιογραφικές καταγραφές
• τα ευρήματα της ηλεκτροφυσιολογικής μελέτης
• τον πιθανότερο μηχανισμό της αρρυθμίας
• την ασφάλεια μιας πιθανής εμπειρικής κατάλυσης.

Όταν υπάρχουν επαρκή ηλεκτροφυσιολογικά στοιχεία μπορεί, σε επιλεγμένους ασθενείς, να πραγματοποιηθεί κατάλυση ακόμη και χωρίς πρόκληση παρατεταμένης ταχυκαρδίας. Εάν ο μηχανισμός δεν μπορεί να τεκμηριωθεί με ασφάλεια, μπορεί να επιλεγεί να μην πραγματοποιηθεί κατάλυση.

Τα ποσοστά επιτυχίας εξαρτώνται από τον ακριβή τύπο και την ανατομική θέση της αρρυθμίας.

AVNRT

Η επιτυχία της επέμβασης είναι συνήθως περίπου 95–98% ή και υψηλότερη, με χαμηλή πιθανότητα υποτροπής.

AVRT / WPW

Για τα περισσότερα παραπληρωματικά δεμάτια η επιτυχία είναι πάνω από 95% και σε πολλές ανατομικές θέσεις προσεγγίζει το 98–99%.

Παραπληρωματικά δεμάτια σε πιο δύσκολες ανατομικές θέσεις μπορεί να έχουν ελαφρώς χαμηλότερα ποσοστά επιτυχίας ή μεγαλύτερη πιθανότητα υποτροπής.

Εστιακή κολπική ταχυκαρδία

Η επιτυχία είναι επίσης υψηλή, αλλά εξαρτάται περισσότερο από τη θέση της εστίας, τον μηχανισμό της ταχυκαρδίας και την υποκείμενη καρδιακή ανατομία. Σε πολλές σειρές ασθενών τα ποσοστά οξείας επιτυχίας βρίσκονται περίπου στο 85–95% ή υψηλότερα, ανάλογα με τον τύπο της ταχυκαρδίας.

Μετά από επιτυχή κατάλυση AVNRT ή AVRT η υποτροπή είναι σχετικά ασυνήθης.

Εάν η ίδια αρρυθμία επανεμφανιστεί, μπορεί να πραγματοποιηθεί νέα ηλεκτροφυσιολογική μελέτη και επανακατάλυση, συνήθως με υψηλή πιθανότητα επιτυχίας.

Οι σύνθετες ή ουλοεξαρτώμενες κολπικές ταχυκαρδίες μπορεί να παρουσιάζουν μεγαλύτερη πιθανότητα υποτροπής από την AVNRT ή την AVRT.

Η κατάλυση των περισσότερων απλών υπερκοιλιακών ταχυκαρδιών θεωρείται επέμβαση χαμηλού κινδύνου, ιδιαίτερα όταν πραγματοποιείται από εξειδικευμένη ομάδα ηλεκτροφυσιολογίας.

Οι ακριβείς κίνδυνοι εξαρτώνται από τον τύπο της αρρυθμίας, την ανατομική θέση του στόχου και το εάν απαιτείται πρόσβαση στην αριστερή πλευρά της καρδιάς.

Αιμάτωμα ή αιμορραγία στη βουβωνική χώρα

Μικρή εκχύμωση ή ευαισθησία στο σημείο εισόδου των καθετήρων είναι σχετικά συχνή και συνήθως υποχωρεί χωρίς ειδική θεραπεία.

Μεγαλύτερο αιμάτωμα ή άλλη αγγειακή επιπλοκή είναι πολύ λιγότερο συχνά.

Τραυματισμός αγγείου

Σπάνια μπορεί να προκληθεί βλάβη σε φλέβα ή αρτηρία που χρησιμοποιείται για την εισαγωγή των καθετήρων.

Περικαρδιακή συλλογή ή καρδιακός επιπωματισμός

Πολύ σπάνια μπορεί να προκληθεί τραυματισμός του τοιχώματος της καρδιάς και συγκέντρωση αίματος στον περικαρδιακό χώρο.

Ο κίνδυνος είναι ιδιαίτερα χαμηλός στις απλές δεξιόπλευρες επεμβάσεις SVT.

Κολποκοιλιακός αποκλεισμός

Αποτελεί τον σημαντικότερο ειδικό κίνδυνο της κατάλυσης AVNRT και ορισμένων παραπληρωματικών δεματίων που βρίσκονται κοντά στον κολποκοιλιακό κόμβο.

Εάν προκληθεί μόνιμος πλήρης κολποκοιλιακός αποκλεισμός μπορεί να χρειασθεί εμφύτευση βηματοδότη.

Στην τυπική AVNRT, με τις σύγχρονες τεχνικές, ο κίνδυνος μόνιμου AV block είναι πολύ χαμηλός και μικρότερος του 0,5%.

Ο κίνδυνος μπορεί να είναι μεγαλύτερος σε συγκεκριμένα διαφραγματικά παραπληρωματικά δεμάτια λόγω της στενής ανατομικής τους σχέσης με το φυσιολογικό σύστημα αγωγής.

Θρομβοεμβολικό επεισόδιο ή εγκεφαλικό

Ο κίνδυνος είναι πολύ χαμηλός στις απλές δεξιόπλευρες SVT ablations και αυξάνεται ελαφρώς όταν απαιτείται πρόσβαση στην αριστερή πλευρά της καρδιάς.

Στεφανιαία βλάβη

Εξαιρετικά σπάνια μπορεί να προκληθεί βλάβη στεφανιαίου αγγείου όταν το σημείο κατάλυσης βρίσκεται πολύ κοντά σε αυτό.

Επιπλοκές από την καταστολή ή τα φάρμακα

Σπάνια μπορεί να εμφανιστούν αλλεργική αντίδραση, υπόταση, βραδυκαρδία ή αναπνευστική καταστολή. Για τον λόγο αυτό ο ασθενής βρίσκεται υπό συνεχή παρακολούθηση καθ’ όλη τη διάρκεια της επέμβασης.

Μετά την αφαίρεση των καθετήρων εφαρμόζεται πίεση στα σημεία φλεβικής πρόσβασης και ο ασθενής παραμένει για ένα διάστημα υπό παρακολούθηση.

Συνήθως χρειάζεται να παραμείνει ξαπλωμένος για μερικές ώρες ώστε να μειωθεί ο κίνδυνος αιμορραγίας από τη βουβωνική χώρα.

Οι περισσότερες απλές επεμβάσεις πραγματοποιούνται με βραχεία νοσηλεία, και ο ασθενής μπορεί συνήθως να επιστρέψει στο σπίτι την ίδια ή την επόμενη ημέρα, ανάλογα με την ώρα και το είδος της επέμβασης και την κλινική του κατάσταση.

Μετά την επέμβαση μπορεί να παρουσιαστούν:

• μικρή ευαισθησία ή μελανιά στη βουβωνική χώρα
• μεμονωμένες έκτακτες συστολές
• σύντομα αισθήματα παλμών.

Τα συμπτώματα αυτά δεν σημαίνουν απαραίτητα ότι η αρρυθμία έχει υποτροπιάσει.

Εάν εμφανιστεί παρατεταμένο επεισόδιο παρόμοιο με την προηγούμενη ταχυκαρδία, είναι χρήσιμο να καταγραφεί με ηλεκτροκαρδιογράφημα εφόσον αυτό είναι δυνατό.

Οι περισσότεροι ασθενείς επιστρέφουν γρήγορα στις καθημερινές τους δραστηριότητες.

Για τις πρώτες ημέρες συνιστάται συνήθως να αποφεύγονται:

• έντονη σωματική άσκηση
• άρση μεγάλου βάρους
• δραστηριότητες που ασκούν σημαντική πίεση στη βουβωνική χώρα.

Ο χρόνος επιστροφής στην εργασία, στην οδήγηση και στην έντονη άσκηση εξατομικεύεται ανάλογα με το είδος της επέμβασης και την κλινική πορεία.

Μετά από επιτυχημένη κατάλυση AVNRT ή AVRT συνήθως δεν απαιτείται πλέον χρόνια αντιαρρυθμική θεραπεία για τη συγκεκριμένη αρρυθμία.

Ωστόσο, κανένα φάρμακο δεν πρέπει να διακόπτεται χωρίς ιατρική οδηγία, καθώς μπορεί να έχει χορηγηθεί και για άλλους λόγους.

Σε ορισμένες αριστερόπλευρες επεμβάσεις μπορεί να απαιτείται προσωρινή αντιθρομβωτική ή αντιπηκτική αγωγή, ανάλογα με την τεχνική και τα χαρακτηριστικά του ασθενούς.

Μετά την έξοδο από το νοσοκομείο απαιτείται άμεση ιατρική αξιολόγηση εάν εμφανιστούν:

• αιμορραγία από τη βουβωνική χώρα που δεν σταματά με πίεση
• ταχεία αύξηση οιδήματος ή αιματώματος
• έντονος ή επιδεινούμενος πόνος στο στήθος
• σημαντική δύσπνοια
• λιποθυμία
• επίμονη ταχυκαρδία
• αδυναμία, αιμωδία ή διαταραχή της ομιλίας
• υψηλός πυρετός ή άλλα σημεία λοίμωξης.

Η επιλογή εξαρτάται από τον τύπο της αρρυθμίας, τη συχνότητα των επεισοδίων, τη βαρύτητα των συμπτωμάτων και τις προτιμήσεις του ασθενούς.

Η φαρμακευτική θεραπεία μπορεί να είναι κατάλληλη όταν τα επεισόδια είναι σπάνια και καλά ανεκτά ή όταν ο ασθενής δεν επιθυμεί επεμβατική αντιμετώπιση.

Ωστόσο, τα φάρμακα συνήθως δεν εξαλείφουν το ηλεκτρικό υπόστρωμα της αρρυθμίας. Αντίθετα, ειδικά στην AVNRT και στην AVRT, η κατάλυση προσφέρει τη δυνατότητα οριστικής αντιμετώπισης με πολύ υψηλά ποσοστά επιτυχίας, χωρίς την ανάγκη μακροχρόνιας αντιαρρυθμικής αγωγής στους περισσότερους ασθενείς.

Δεν υπάρχει μία ενιαία μορφή «SVT ablation». Η επέμβαση προσαρμόζεται στον ακριβή μηχανισμό και στην ανατομική θέση της αρρυθμίας.

Η ηλεκτροφυσιολογική μελέτη και η κατάλυση πραγματοποιούνται συνήθως στο ίδιο επεμβατικό χρόνο: αρχικά καθορίζεται ο μηχανισμός της ταχυκαρδίας και, εφόσον υπάρχει κατάλληλος και ασφαλής στόχος, ακολουθεί η κατάλυση.

Με τις σύγχρονες τεχνικές ηλεκτροφυσιολογίας και χαρτογράφησης, οι περισσότερες μορφές παροξυσμικής υπερκοιλιακής ταχυκαρδίας μπορούν να αντιμετωπιστούν με πολύ υψηλά ποσοστά επιτυχίας και χαμηλό κίνδυνο επιπλοκών.

Οι πληροφορίες της παρούσας σελίδας είναι γενικού ενημερωτικού χαρακτήρα. Η ένδειξη, η τεχνική, η πιθανότητα επιτυχίας και οι ειδικοί κίνδυνοι της κατάλυσης εξατομικεύονται μετά από αξιολόγηση από τον ιατρό.